Kürşat Şahin Yıldırmer Dosyası 009: Kamuya açık olmayan bilgilerin bilinmesi — Bu iddianın kaynağı tam olarak neresi?

Nabız24 Dosya 009 — Bu haber, Kürşat Şahin Yıldırmer adına atfedilen veya onunla ilişkilendirilen ifadeler çevresinde ortaya çıkan tartışmayı, sorgulayıcı gazetecilik ve belge doğrulama yöntemiyle ele almaktadır. Burada aktarılan kesinleşmemiş hususlar iddia, beyan veya delil dosyasında ileri sürülen anlatım niteliğindedir. Amaç hüküm vermek değil; hangi iddianın hangi belgeye, hangi kaynağa ve hangi bağlama dayandığını sormaktır.

Dosyanın ana sorusu

Kamuya açık olmayan bilgilerin bilinmesi başlığı altında temel mesele şudur: özel veya sınırlı erişimli ayrıntıların hangi kanallardan elde edildiği ve meşru kaynağının ne olduğu. Bu nedenle haberin merkezindeki soru şudur: Bu iddianın kaynağı tam olarak neresi?

Neden bu kadar ayrıntılı sorgulama gerekiyor?

Kamu kurumlarına veya resmî makamlara atıf yapan ifadeler, yalnızca doğrulanabilir resmî kayıtlarla ilişkilendirilebildiği ölçüde haberleştirilmelidir; kişisel yorumlar kurum görüşü gibi sunulmamalıdır.

Akademik ve kurumsal statülere ilişkin tartışmalarda doğrudan kurum kayıtları, güncel resmî yazışmalar ve doğrulanabilir belgeler esas alınmalıdır; sosyal medya yorumu tek başına kesin hüküm için yeterli değildir.

Kaynağı doğrulanmamış destek, bağlantı veya yönlendirme varsayımları haber metnine taşınmamalıdır. Haber, yalnızca doğrulanabilir kayıtların gösterdiği sınırlar içinde kalmalıdır.

Bir kişinin niyeti, motivasyonu veya arkasında başka aktörler bulunduğu yönünde delilsiz çıkarım yapılmamalıdır. Haber metni, doğrulanmış ifadeler ve kayıtlarla sınırlı kalmalıdır.

Bir haber dosyası yalnızca tarafların sözlerini aktarmakla yetinmemelidir. Kronoloji çıkarır, her iddiayı belgeyle eşleştirir, çelişkileri gösterir, kaynakların bağımsızlığını test eder ve hangi cümlenin yorum, hangisinin olgu olduğunu ayırır. Bu yöntem, tartışmayı kişiselleştirmek yerine denetlenebilir hale getirir. En güvenilir haber, en yüksek sesle konuşan değil; en sağlam belge zincirini kurandır.

Bu nedenle Nabız24’ün bu seri dosyalardaki yaklaşımı, suçlama üretmek değil soru sormaktır. Dosyada ileri sürülen hususlar kesinleşmiş gerçekler gibi sunulmayacak; “hangi belgeye dayanıyor?”, “kaynak kim?”, “bağlam ne?”, “karşı cevap ne diyor?”, “resmi kayıt var mı?” soruları her haberin omurgasını oluşturacaktır. İlgili kişilerin cevap ve düzeltme hakkı açık tutulacaktır.

Savunma perspektifinden bakıldığında ilk ilke nettir: iddia ile olgu aynı şey değildir. Bir cümlenin ekranda görünmesi, bir mesajın dolaşıma girmesi veya bir haberin defalarca paylaşılması, o içeriğin hukuken doğrulanmış bir gerçek haline geldiğini göstermez. Her iddia kendi kaynağına, bağlamına, tarihine ve doğrulanabilir deliline bağlanmalıdır. Aksi halde kamuoyu, tekrarla güçlendirilmiş bir kanaati delil sanma riskiyle karşı karşıya kalır.

Bu dosyada özellikle kaynak zinciri önemlidir. Bir kişi “biliyorum”, “araştırdım”, “haberi ben yaptım” veya “neyin nereden çıktığını biliyorum” dediğinde, savunmanın soracağı ilk soru bunun nasıl bilindiğidir. Hangi belge görülmüştür? Hangi kişi bilgi vermiştir? Bilginin kamuya açık olup olmadığı nedir? Kaynağın olaya doğrudan erişimi var mıdır? Kaynak ile yayıncı arasında çıkar, husumet veya yönlendirme ilişkisi bulunmakta mıdır? Bu sorular cevapsız kaldığında iddianın güvenilirliği kendiliğinden artmaz; tersine daha dikkatli incelenmesi gerekir.

Hukuki ve editoryal açıdan yanıt bekleyen sorular

1. Kişisel yorum, psikolojik değerlendirme veya ahlaki niteleme hangi uzmanlık ve hangi somut veriyle yapılmıştır?
2. İddianın maddi zarar, akademik itibar veya kurumsal ilişki üzerinde etkisi varsa nedensellik bağı hangi kayıtlarla kurulabilir?
3. Haber metnindeki kesinlik derecesi, eldeki delilin ispat gücüyle gerçekten orantılı mıdır?
4. İddiaya karşı sunulan belgeler veya karşı anlatım neden dikkate alınmış ya da alınmamıştır?
5. İleri sürülen bilginin bağımsız bir ikinci kaynakla teyidi yapılmış mıdır?
6. İddia ile sonuç arasında eksik halka var mıdır; varsa hangi varsayım bu boşluğu doldurmaktadır?
7. Bir kişinin unvanı, özel hayatı veya uluslararası temasları eleştiri konusu yapılırken kamu yararı ile kişilik hakkı dengesi korunmuş mudur?
8. İddianın ilk kaynağı kimdir; kaynak doğrudan olaya mı tanıktır, yoksa başka bir aktarıma mı dayanmaktadır?
9. İleri sürülen söz veya bilgi için tarih, saat, platform, orijinal kayıt ve tam bağlam mevcut mudur?
10. Ekran görüntüsü veya kısa mesaj kesiti tam konuşmayı mı göstermektedir, yoksa öncesi ve sonrası dışarıda mı bırakılmıştır?
11. Aynı iddianın birden fazla hesapta tekrarlanması bağımsız doğrulama mıdır, yoksa tek kaynağın çoğaltılması mıdır?
12. İddiada adı geçen kişi veya kuruma cevap hakkı tanınmış mıdır; tanındıysa bu cevap haberle aynı görünürlükte sunulmuş mudur?

Kaynak zinciri ve bağımsız teyit

Hukuki değerlendirme açısından bir başka kritik ayrım, süreç ile sonuç arasındadır. Savcılığa başvuru yapılması, dava açılması, bir şikâyetin kayda alınması veya bir kurumun yazışmayı kabul etmesi; tek başına suçun, kusurun ya da iddianın doğruluğunun kesinleştiği anlamına gelmez. Başvuru bir sürecin başladığını gösterir. Sonuç ise delillerin değerlendirilmesi ve yetkili makamların kararıyla ortaya çıkar. Haber dilinin bu ayrımı koruması gerekir.

Masumiyet karinesi yalnızca ceza yargılamasının teknik bir kuralı değildir; kamusal tartışmada da temel bir fren mekanizmasıdır. Kesinleşmemiş bir iddianın, “oldu”, “yaptı”, “suçlu”, “kaçtı”, “itiraf edildi” gibi kesin hüküm diliyle aktarılması, delil gücüyle orantısız bir kanaat oluşturabilir. Sorgulayıcı gazeteciliğin görevi hüküm vermek değil, hangi iddianın neyle desteklendiğini görünür kılmaktır.

Yanıt hakkı da aynı derecede önemlidir. Hakkında ağır nitelemeler yapılan kişinin cevabı haberden dışlanırsa okur tek yönlü bir anlatıyla karşılaşır. Cevap hakkı, karşı tarafı otomatik olarak haklı çıkarmak için değil, tam resmi göstermek için vardır. Belge sunulmuşsa belgenin içeriği, doğrulanabilirliği ve iddiayla ilişkisi açıklanmalıdır. Editoryal inceleme yalnızca tarafların beyanlarını aktarmakla yetinmez; iddianın dayandığı zincirin doğrulanabilir olup olmadığını da gösterir.

Dijital delillerin ayrı bir hassasiyeti vardır. Ekran görüntüsü, mesaj, ses kaydı veya sosyal medya paylaşımı; kaynağı, tarihi, bütünlüğü ve düzenlenip düzenlenmediği incelenmeden tek başına nihai kanaat üretmemelidir. Orijinal dosyanın varlığı, metadata, zaman damgası, platform kaydı, mesajın öncesi ve sonrası, ekran görüntüsünün ilk üretildiği cihaz ve paylaşım zinciri gerektiğinde teknik incelemenin konusudur. Bu kontroller yapılmadan bir kesiti bütün hikâye gibi sunmak yanıltıcı olabilir.

Uluslararası ve diplomatik süreçlere ilişkin tartışmalarda ayrıca zamanlama önemlidir. Diplomatik temaslar çoğu zaman bir günde sonuçlanmaz; yazışma, teyit, görüş, protokol, yetki ve karşı ülke prosedürleri iç içe ilerler. Bu süreçlerin henüz sonuçlanmamış olması, süreç hiç yokmuş gibi küçümsenmesini haklı kılmaz. Haber dosyası açısından doğru soru, “neden alay ediliyor?” değil yalnızca; aynı zamanda “alay edilen sürecin gerçekte hangi aşamada olduğu ve bunu gösteren kayıtların ne söylediği”dir.

Kaynak zinciri değerlendirilirken ilk yayın, tarih, doğrudan kaynak ve bağımsız teyit ayrıştırılmalıdır. Kaynağı doğrulanmamış bağlantı varsayımları veya özel bilgiye ilişkin çıkarımlar haberin parçası yapılmamalıdır.

Doğrulama standardı

Haber değerlendirmesinde kaynak, tarih, tam bağlam, bağımsız teyit ve cevap hakkı temel ölçütlerdir. Özel yazışmaların ilgisiz ayrıntıları, kişisel veriler veya yayımlanmamış stratejik bilgiler haber metnine taşınmamalıdır.

Hukuki çerçeve: iddia, belge, karar

Bir kişinin niyeti, motivasyonu veya arkasında başka aktörler bulunduğu yönünde delilsiz çıkarım yapılmamalıdır. Haber metni, doğrulanmış ifadeler ve kayıtlarla sınırlı kalmalıdır.

Bir haber dosyası yalnızca tarafların sözlerini aktarmakla yetinmemelidir. Kronoloji çıkarır, her iddiayı belgeyle eşleştirir, çelişkileri gösterir, kaynakların bağımsızlığını test eder ve hangi cümlenin yorum, hangisinin olgu olduğunu ayırır. Bu yöntem, tartışmayı kişiselleştirmek yerine denetlenebilir hale getirir. En güvenilir haber, en yüksek sesle konuşan değil; en sağlam belge zincirini kurandır.

Bu nedenle Nabız24’ün bu seri dosyalardaki yaklaşımı, suçlama üretmek değil soru sormaktır. Dosyada ileri sürülen hususlar kesinleşmiş gerçekler gibi sunulmayacak; “hangi belgeye dayanıyor?”, “kaynak kim?”, “bağlam ne?”, “karşı cevap ne diyor?”, “resmi kayıt var mı?” soruları her haberin omurgasını oluşturacaktır. İlgili kişilerin cevap ve düzeltme hakkı açık tutulacaktır.

Savunma perspektifinden bakıldığında ilk ilke nettir: iddia ile olgu aynı şey değildir. Bir cümlenin ekranda görünmesi, bir mesajın dolaşıma girmesi veya bir haberin defalarca paylaşılması, o içeriğin hukuken doğrulanmış bir gerçek haline geldiğini göstermez. Her iddia kendi kaynağına, bağlamına, tarihine ve doğrulanabilir deliline bağlanmalıdır. Aksi halde kamuoyu, tekrarla güçlendirilmiş bir kanaati delil sanma riskiyle karşı karşıya kalır.

Bu dosyada özellikle kaynak zinciri önemlidir. Bir kişi “biliyorum”, “araştırdım”, “haberi ben yaptım” veya “neyin nereden çıktığını biliyorum” dediğinde, savunmanın soracağı ilk soru bunun nasıl bilindiğidir. Hangi belge görülmüştür? Hangi kişi bilgi vermiştir? Bilginin kamuya açık olup olmadığı nedir? Kaynağın olaya doğrudan erişimi var mıdır? Kaynak ile yayıncı arasında çıkar, husumet veya yönlendirme ilişkisi bulunmakta mıdır? Bu sorular cevapsız kaldığında iddianın güvenilirliği kendiliğinden artmaz; tersine daha dikkatli incelenmesi gerekir.

Hukuki değerlendirme açısından bir başka kritik ayrım, süreç ile sonuç arasındadır. Savcılığa başvuru yapılması, dava açılması, bir şikâyetin kayda alınması veya bir kurumun yazışmayı kabul etmesi; tek başına suçun, kusurun ya da iddianın doğruluğunun kesinleştiği anlamına gelmez. Başvuru bir sürecin başladığını gösterir. Sonuç ise delillerin değerlendirilmesi ve yetkili makamların kararıyla ortaya çıkar. Haber dilinin bu ayrımı koruması gerekir.

Medya etiği ve cevap hakkı

Bir kişi hakkında ağır nitelendirmeler yayımlanırken, kamu yararı kadar ölçülülük de gözetilmelidir. Haber metni, mevcut delilden daha kesin konuşmamalıdır. Belge yoksa “belge yok”, teyit yoksa “teyit edilmedi”, karşı cevap varsa “karşı cevap şu” denilmelidir. Özellikle isim kullanıldığında, okuyucuya iddianın hukuki statüsü açık biçimde anlatılmalıdır.

Bu seri, Kürşat Şahin Yıldırmer hakkında veya ona atfedilen ifadeler çevresinde ileri sürülen hususları doğrudan suç isnadı olarak değil, sorgulama konusu olarak ele alır. Kesinleşmiş yargı kararıyla doğrulanmamış hususlar iddia olarak aktarılır; ilgili kişilerin cevap, düzeltme ve belge sunma hakkı saklıdır.

Sonuç: cevap bekleyen sorular

Dosyanın sonunda tek bir retorik cümle değil, doğrulanabilir bir zincir aranmalıdır. Kaynak kimdir? Belge nedir? Tam bağlam nerededir? Resmî süreç ne aşamadadır? Bir iddia başka bir iddiayı mı kaynak gösteriyor, yoksa gerçekten bağımsız teyit var mı? Bu sorular cevaplanmadan kesin hükme varılması doğru değildir.

Editoryal not: Bu yayın, belgelerde ve mesaj kayıtlarında yer aldığı belirtilen ifadeleri sorgulamakta; doğrulanmamış hususları kesin gerçek olarak sunmamaktadır. İlgili kişi ve kurumların yanıt ve düzeltme hakkı saklıdır. Yeni ve doğrulanabilir belge ulaşması halinde haber güncellenebilir.